Çocuklar ne kadar hızlı büyüyorlar diye geçirdi içinden Osman.. Ali’nin salonun koltukları üzerinden zıplayışı daha

Akif usta, tozlu ve talaş kokulu marangoz atölyesinde bir yandan çayını yudumluyor, diğer yandan da

‘’Artık ölsem de gam yemem diyordu Can’’. Oysa bundan bir kaç yıl öncesinde hiç öyle

Yazdan kalma güneş okulun gri duvarlarına vuruyordu. Bahçedeki ağaçların yaprakları altın sarısı rengiyle yerleri süslüyordu.