İnsan zihni, bir alandaki başarısını diğer alanlara genelleyebilir mi? Bir konuda ustalaşmak, her konuda iyi olmak anlamına gelir mi? İnsanlar bazen bir beceride zirveye ulaşırlar ve o zirveden baktıklarında her alana hâkim olduklarını düşünebilirler. Oysa bu, özellikle iş hayatında sıkça karşılaşılan bir yanılgıdır.
Satışta deneyimli bir kişi yıllarca emek vererek ikna becerisini geliştirmiştir. Müşteri itirazlarını yönetir, pazarı iyi analiz eder ve hedeflerine ulaşır. Bu kişi satış konusunda gerçekten uzmandır. Aynı kişi bir gün, bir ekibin başına geçtiğinde, yönetim konusunda aynı seviyede olmayabilir. Yönetim sadece işi bilmek değildir; insanları anlamak, yönlendirmek ve geliştirmekle ilgilidir.
İnsanlar bir alanda uzmanlaşmak için yıllarını verir, emek harcar ve ciddi bir deneyim kazanır. Bu süreç, otomatik olarak başka alanlara aktarılmaz. Kişi teknik konularda çok iyi olabilir, fakat insan ilişkilerinde aynı rahatlığı gösteremeyebilir. İnsan yönetimi, karşısındakinin açısından bakmayı, iletişim becerisini ve duygusal farkındalığı gerektirir. Teknik bilgi tek başına bu becerileri garanti etmez.
Başarı, her alan için ayrı bir öğrenme süreci gerektirir. Çıraklık, kalfalık ve ustalık aşamaları her beceri için yeniden yaşanır. İnsan bazen bir alanda elde ettiği başarıyı genelleme eğilimindedir. Bu da gelişimin önünde ciddi bir engel oluşturur. Kişi, bilmediği bir alanda bile yeterli olduğunu düşünebilir ve öğrenmeye kapalı hale gelebilir.
İnsan yaptığı işte belli bir seviyeye geldikten sonra, o işle alakalı süreci başlangıcından daha kolay geçer. Bunu da hayatının her alanına yayacağını zanneder. Her yeni süreç, yeni zorlukları ve yeni şeyler öğrenmeyi de beraberinde getirir.
Firmalar işini iyi yapanları, yönetici veya lider olarak atamak ister. Bu durum bir çok sorunların meydana gelmesine sebep olur.
Kişinin işini iyi yapması, iyi bir lider olduğu anlamına gelmez. Elbette bazı insanlar liderlik gibi belirli yeteneklere doğal olarak daha yatkın olabilir. Bu durum her alanda başarılı olacakları gibi bir algı oluşturur. Aynı şekilde bir lider, satış alanına geçtiğinde zorlanabilir. Her alan kendi değişkenliklerini, kurallarını ve öğrenme süreçlerini barındırır.
Sonuç olarak, bir alandaki başarı diğer alanlar için bir avantaj sağlayabilir, ancak doğrudan yeterlilik anlamına gelmez. Lider olabilmek için, insanın nerede güçlü olduğunu, nerede zayıf ve gelişmesi gerektiğini bilmek gerekir. Yeni bir alana girildiğinde yeniden öğrenmeye açık olmak gerekir. Asıl gelişim, insanın kendini her durumda yeniden yetiştirebilmesidir.
16 Responses
Yazı çok güzel anlatmış. Lider başka bir şey işini iyi yapmak başka……
Uzun yıllar bir alanda çalışan kişilere bir grubun liderliği verildiğinde en zorlandığı konu budur. Yeni bir süreç yeni bir çıraklık olacagı için kişi kesinlikle zorlanacaktır ama o bunu diğer konudaki ustalığıymış gibi algıladıgından maalesef bu sürece konsantre olmakta genellikle problem yaşar. Ekibi , firmayı , piyasayı suçlamaya başlar. Oysa yeni öğrenilen her bilgi gerçekten insan zihinini zorlar, ayrı emek ister ve zaman ister. Bu sürece sabredenler istedikleri sonuca ulaşabilir.
İnsanın kendini yetiştirmesi sadece ustalığa vardığı alanlarla yeterli olmaz, yeni çıraklıkları öğrenimleri kendine katmasıyla olur. Her ustalıktan sonra yeni bir çıraklığı başlatmak çok kıymerli.
Liderlik, kendini yetiştirdiğin alanlarda insanlara doğru yolu ve yöntemi gösterebilmekle ilgili. Ustalaştırdığını hangi yöntemlerle nasıl kolayca öğretebilir ve yetiştirebilirsin meselesi, bu da ayrı bir çıraklık demek.
İyi lider ekibindeki insanın eksiklerini, artılarının farkında olup ona göre süreci yönetebilen aslında .
Hayat boyu öğrenmenin, insanın kendini gfliştirmesinin ne kadar önemli olduğunu vurgulayan güzel bir yazı:)
Teşekkür ederiz
Doğru kariyer planlaması iş hayatında oldukça yüksek oranda karşılaşılan bir problem. İnsan teknik bir konuda iyi olduğunda iyi bir yönetici olabileceğini düşünerek yanlış beklentilere girebiliyor. Yada şirket sahibi de böyle düşünüp Yönetim marifeti olmayan birini üst düzey yönetici yapabiliyor.
İnsanlar bunu fırsat zannedipyönetim becerilerini geliştirmeden yöneticiliğe soyunabiliyor. Sonuç olumsuz olunca da etrafı suçlamak en yaygın bir davranış kalıbı oluyor.